Szesnastego lipca 2009 roku, środek nocy, zdesperowany Sun Dan Yong, lat 25, pracownik gigantycznej fabryki Foxconn Fushikang, chińskiego producenta wykonującego zlecenia m.in. Apple, Sony, Noki i Dell, podjął ostateczną, decyzję, nie ma odwrotu, nie jest już w stanie znosić tych wszystkich oskarżeń i poniżeń.

Właśnie latem odbywa się w USA większość wyborów wstępnych w poszczególnych stanach, które mają wyłonić kandydatów do Kongresu we właściwych wyborach jesiennych. W licznych stanach sukces osiągnęli kandydaci wspierani przez Partię Herbacianą. Jednym z nich okazał się syn libertariańskiego kongresmana Rona Paula: Rand Paul.

W kwietniu tego roku prezydentem Austrii na drugą kadencję został wybrany w wyborach powszechnych Heinz Fischer, wybitny działacz Socjalistycznej Partii Austrii – ugrupowania mającego w swoich szeregach wielu dziwnych ludzi, na przykład wielkiego czciciela Marksa, Alfreda Gusenabuera, który przybywszy do Kraju Rad jako wiceprezes Socjalistycznej Międzynarodówki Młodzieży, ucałował ziemię na lotnisku w Moskwie – parodiując w ten sposób papieża Jana Pawła II, ale i wyrażając swoje prawdziwe uczucia polityczne.

Zakładać można się o cokolwiek, wydawałoby się, a jednak nie do końca. Jeśli chcemy zaryzykować trochę pieniędzy i obstawić przyszłość stóp procentowych banku centralnego Australii, to firma Centrebet z Alice Springs w centralnej Australii nie przyjmie zakładu.

Jak w Polsce w filmy Stanisława Barei, z „Misiem” na czele, tak wśród Rosjan niesłabnącą popularnością cieszą się komedie Leonida Gajdaja, w pełni zasługujące na miano kultowych. Reżyserował on swoje obrazy w okresie, który wielu mieszkańców przestrzeni posowieckiej wspomina z sentymentem. Lata sześćdziesiąte XX wieku to swoista sowiecka belle époque. Sukcesy w podboju kosmosu i majestatycznie sunące podczas defilad na Placu Czerwonym pociski balistyczne zawracały w głowie niejednemu obywatelowi „pierwszego w świecie mocarstwa”. Chruszczow stukał butem w mównicę i obiecywał ukończenie budowy komunizmu w ZSRS do 1980 roku.