Podobno Lenin, człowiek, który z pewnością znał się na wywrotowej robocie i organizowaniu rewolucji, powiedział: Kto chce zniszczyć kapitalistyczne społeczeństwo, musi zniszczyć jego pieniądz.

W Unii Europejskiej pojęcie "dyskryminacji" staje się coraz bardziej pojemne, stosuje się je do coraz to nowych sytuacji społecznych i ekonomicznych, cały czas dodaje się nowe kryteria "dyskryminacji", rozszerza się obszary, na których musi obowiązywać jej zakaz.

Poprawność polityczna jest współczesną, postmarksistowską formą kultu równości. Jej zwolennicy utrzymują (czasami wprost, czasami nie), że istnieją poprawne i niepoprawne rodzaje myślenia, mówienia, konwersowania i obcowania z innymi ludźmi, szczególnie, gdy w grę wchodzą kwestie rasy, płci i kultury. Równocześnie twierdzą, że w przeszłości patriarchalne, feudalne, kapitalistyczne instytucje panowania ustanowiły i utrzymywały rozmaite formy nierówności, które w naszych czasach należy ? mobilizując siły demokratyczne ? zlikwidować. ?Polityczna poprawność? zbiera niejako ?do kupy? rozmaite manifestacje egalitarystycznej manii, tworząc z nich jedną bryłę mentalno-emocjonalną, której najważniejsze składniki to, wspomniane wyżej, znane od dawna trio: rasa, płeć, kultura. Generalna formuła, powtarzana niczym zaklęcie (zaklinanie rzeczywistości!), brzmi: wszystkie rasy, płci i kultury są równe (równowartościowe), stąd istniejące pomiędzy nimi nierówności i ?dyskryminacje? są niesprawiedliwe i muszą zostać zniesione.