Za nami parada tak zwanej równości w Warszawie pod patronatem stołecznego prezydenta-równiachy Rafała Trzaskowskiego – kolejny epokowy krok do uczynienia z Polski kulturowej kolonii krajów regularnie nas w obecnej dobie podbijających.

Nikt nie może mieć wątpliwości, że promowanie przez różne oficjalne ośrodki propagandowe nie tylko genderyzmu, ale szeroko rozumianej edukacji seksualnej, służy daleko idącym politycznym celom i bynajmniej nie chodzi o zwiększenie wolności obywateli.

Sednem doktryny gender, w co trudno uwierzyć komuś, kto wcześniej o tym nie słyszał, jest opinia, że różnice płciowe nie mają obiektywnego, naturalnego charakteru, lecz zostały naszym protoplastom wmówione na drodze perswazji, po czym tak powstałe przekonanie utrwalono metodami społecznej praktyki, w szczególności nadając mu naukową sankcję.

– Odgórne narzucanie i wymuszanie równości to jak wywłaszczanie w komunizmie – wszystko ma być wspólne, ale tak naprawdę, to znaczy, że nikt nie ma nic – mówi Beata Wieczorek, autorka wydanej przez Frondę książki Homoseksualizm. Przegląd światowych analiz i badań. Przyczyny, objawy, terapia, aspekty społeczne.

Jakiś czas temu opowiadano taki oto dowcip: dziewczyna hipstera przychodzi do matki i mówi: „Mamo, a dzisiaj w szkole to dwóch chłopaków się o mnie popłakało”. Dziś żart ten nie śmieszy, podobnie jak przedstawione w Pythonowskim Żywocie Briana kpiny z faceta, który uważa, że możliwość bycia kobietą jest jego niezbywalnym prawem jako mężczyzny. Wszystko to stało się smutną rzeczywistością.

O przyczynach pedofilii wśród przedstawicieli Kościoła, marszu homoseksualistów przez instytucje iskutecznychrozwiązaniachz red. Grzegorzem Górnym, dziennikarzem, specjalizującym się w tematyce Kościoła katolickiego rozmawia Dorota Niedźwiecka.

„Po pani wykładzie już nie wiem, kim jestem”. To wyznanie jednego ze studentów, uczących się u prof. Judith Butler, czołowej działaczki na rzecz gender, kilkadziesiąt lat temu. Prof. Butler uznała je za swój sukces naukowy. Efekt? Dziś młodzi ludzie podejmują grę ze swoją płciowością na śmierć i życie, pełną absurdu i drastycznych okaleczeń fizycznych, a zwolennicy genderyzmu chcą przekształcić na swoją modłę całe społeczeństwo.

Wykorzystanie seksu jako formy kontroli i sterowania społeczeństwem w formie znanej dzisiaj, ma, według wielu badaczy, swój początek w epoce Oświecenia. Zaczęto wówczas głosić tezę, że wszechświat jest maszynerią, w której najważniejszą siłą jest grawitacja, zatem społeczeństwo, również stanowi rodzaj urządzenia, które napędzane jest dążeniem do osiągnięcia korzyści dla siebie. Człowiek zaś, jako element społeczeństwa nie jest, zdaniem myślicieli Oświecenia, żadnym bytem uświęconym przez Boga, ale biologicznym mechanizmem, którego siłą napędową jest konieczność zaspokajania namiętności z seksem na czele.

Spotykając, od czasu do czasu, na popularnym YouTube wystąpienia Krzysztofa Karonia na temat marksizmu miałem świadomość, że wcześniej czy później będę zmuszony do krytycznej lektury jego magistralnej rozprawy Historia antykultury (2018). Nie będę ukrywał, że ciężko mi się do pisania tego tekstu było zabrać. Działo się tak dlatego, że targają mną sprzeczne impulsy i uczucia.