W polskiej publicystyce politycznej stale powtarza się jeden temat: co zrobić, aby było lepiej. Publicyści prawicowi i lewicowi, zależni i niezależni, umiarkowani i radykalni, starzy i młodzi, z niegasnącym zapałem i głęboką troską mielą temat naprawy Rzeczpospolitej, a ponieważ trwa to już dobrych kilka stuleci, można uznać, że mamy tu do czynienia z rozległym zespołem obsesyjno-kompulsywnym, który dotknął cały naród.