Drodzy Czytelnicy!Po wielu latach ponownie odważyłem się wydawać miesięcznik "Opcja", tym razem z przyczyn proceduralnych pod tytułem "Opcja Na Prawo".

W roku 1295 z kilkunastoletniej wyprawy na Daleki Wschód wrócił do Wenecji Marco Polo przywożąc towary i informacje.

Dla człowieka wyedukowanego na politgramocie i tzw. "materialistycznym pojmowaniu dziejów" sprawa wygląda tak: najpierw był chaos, potem chaotyczna materia podzieliła się na nieorganiczną i organiczną.

Duch consensusu krąży intensywnie nad światem. Wszystkie oficjalne media krzyczą o potrzebie porozumienia się, o konieczności zrozumienia drugiego człowieka, o braterstwie i jedności rasy ludzkiej. Problem polega jednakże na tym, że nie wszyscy adresaci są w stanie zrozumieć kierowane do nich przesłania.

Co pewien czas rozmaite agencje informacyjne podają o demonstracjach przeciwników globalizacji. Pikiety, demonstracje, starcia z policją.

Globalizacja w kontekście Internetu. To świetny temat - pomyślałam, gdy tylko usłyszałam, jaka jest przewodnia myśl tego numeru.

Powszechna wydaje się dziś opinia, iż tradycyjny podział na lewicę i prawicę - istniejący od czasów rewolucji francuskiej 1789 roku - zdecydowanie należy już do historii.

Przedkaukazie jest jednym z niewielu regionów świata, o panowanie nad którym ubiegały się w przeszłości aż trzy mocarstwa jednocześnie: Porta Ottomańska, Iran dynastii Kadżarów i Rosja pseudo-Romanowów. Ze zmagań zwycięsko wyszła Rosja, w ciągu XVIII i XIX wieku podporządkowując sobie ten cały region. Bez opanowania Kaukazu Północnego carowie nie mogliby władać Zakaukaziem i marzyć o opanowaniu Bliskiego i Środkowego Wschodu oraz śnić o wybrzeżach Oceanu Indyjskiego.

Zdaniem zarówno jej krytyków, jak i zwolenników Margaret Thatcher osiągnęła pozycję, jakiej nie zdobył żaden brytyjski premier po drugiej wojnie światowej. Jej popularność można przyrównać do tej, jaka towarzyszyła Churchilowi jako przywódcy ogólnopartyjnej koalicji w czasie wojny oraz do popularności Baldwina w latach trzydziestych. Od kadencji Lloyda George’a nie było premiera, który zdobyłby tak wielkie uznanie w kraju i za granicą, i żaden premier, po rządzącym w latach 1812-1827 lordzie Liverpool, nie sprawował swego urzędu tak długo, w sposób nieprzerwany.